ΧΑΡΑ : ΑΓΝΟΕΙΤΑΙ !

Η χαρά λείπει από τα σπίτια μας εδώ και χρόνια. Όσο και να έχουμε ψάξει δεν έχουμε βρει κανένα ίχνος της. Η χαρά αγνοείται μαζί με πολλά άλλα παιδιά : το χαμόγελο, την αισιοδοξία, την ελπίδα, την ευτυχία. Όποιος ξέρει κάτι ας το κρατήσει γιά τον εαυτό του. Έτσι κι αλλιώς όλοι ξέρουμε αλλά κανείς μας δεν μιλάει.

ΞΕΧΑΣΑ ΝΑ ΒΑΛΩ ΤΙΤΛΟ

Να γιατί δεν παραιτήθηκε ο Παυλόπουλος. Ο κερατάς ο Παπουτσής έχει ανεβάσει πολύ τον πήχη. 82 νεκροί αν θυμάμαι καλά στο ναυάγιο του Σάμινα και ούτε σκέφτηκε να παραιτηθεί. Τώρα τον απολαμβάνουμε σε πύρηνους λόγους στη Βουλή όπου ζητά να παραιτηθεί η κυβέρνηση !

Ο Καραμανλής εν τω μεταξύ παίρνει συνέχεια μέτρα. Αρχίζει να μου θυμίζει εκείνον το νεκροθάφτη στο Λούκυ Λούκ που όταν γίνονταν ταραχές έτριβε τα χέρια του με περασμένη τη μεζούρα γύρω από το σβέρκο του.

Και κάνει συνέχεια διαγγέλματα συχνότερα και από τα κακά του.

Πυροβόλησαν πάλι έναν μαθητή. Ο Κούγιας ήτανε που μάζευε αποδεικτικά γιά το δικαστήριο.

Έξω συνεχίζονται οι ταραχές. Καραμανλή αν δεν πέσει η τιμή του Almiron που θέλουμε ένα μεροκάματο γιά κάθε κουτί ήσυχη μέρα δε θα δεις.

Όσο γιά το πόρισμα της βαλιστικής, αυτό είχε βγεί πριν ακόμη σκοτώσουν τον Αλέξανδρο. Το Κράτος έχει στις αποθήκες του πολλές σφαίρες εξοστρακισμένες σε τοίχους και ασφάλτους γιά κάθε χρήση και περίσταση.

Φοβερή πολιτική πρόβλεψη από τον ΑΝΤΕΝΝΑ : "Ανασχηματισμός σε λίγες ημέρες ή εβδομάδες" (!) Μέσα έπεσες μεγάλε !

ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΡΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ

Είναι πρωί πίνω καφέ κάθομαι μπροστά στον υπολογιστή και στίβω το κεφάλι μου τι σκατά να γράψω σε αυτό το ρημαδοblog που από τη μία το αγαπώ και από την άλλη το βλέπω σαν έναν εκδότη ο οποίος τηλεφωνεί στο συγγραφέα κάθε μέρα και τον ρωτάει αν έγραψε καμιά σελίδα στο νέο του βιβλίο που πρέπει να τελειώσει σε μιά βδομάδα. Σαν το Χάρο δηλαδή.

Αν αυτό το blog εδώ που λέτε, ήταν βιβλίο δεν θα είχε τελειώσει ποτέ και ο εκδότης θα με είχε απολύσει. Που να ήταν και σενάριο καθημερινής τηλεοπτικής σειράς. Τι καθημερινής, ούτε εβδομαδιαία θα κατάφερνα. Επειδή όμως δεν είναι, το ξανασκέφτομαι το φιλοσοφώ και λέω σταρχίδια μου, ότι, και αν μου κατέβει. Οι αναγνώστες μου είναι καλά παιδιά όλοι τους και με κατανόηση.

Πίνω που λέτε καφέ, είμαι μόνος με τα παιδιά μου που κοιμούνται δίπλα και σκέφτομαι όντας χρεωμένος μέχρι το λαιμό ότι μπορεί οι κωλοτράπεζες να μου (μας) πάρουν σπίτι και αυτοκίνητα αλλά τα παιδιά δεν μπορούν να μας τα πάρουν και επειδή αυτά είναι η πραγματική ευτυχία, το γέλιο τους και το τραγούδι τους, θα μας τα κλάσουν μετά συγχωρήσεως.

Και τώρα που είπα χρεωμένος, κάθομαι και σκέφτομαι αυτόν τον μαλάκα τον Καραμανλή διότι είναι πολύ μαλάκας ο άνθρωπος που νομίζει ότι είμαστε τόσο μαλάκες ώστε να μας ξεγελάσει με φτηνά επικοινωνιακά κολπάκια της λίθινης εποχής. Ξεκίνησε με επισκέψεις σε υπουργεία και κατέληξε με δωροδοκίες πιστεύοντας ότι εκτός από μαλάκες είμαστε και λιγούρια. Να πας να γαμηθείς Αχρηστότερε.

Και μέσα σε όλα αυτά δεν έχει πάρει κανείς χαμπάρι ότι .... έρχεται ΠΑΣΟΚ !!! Μήπως τελικά οι πολιτικοί καλά κάνουν και μας αντιμετωπίζουν σαν μαλάκες ? Μήπως πράγματι είμαστε μαλάκες ? Ρε καραγκιόζη εσύ που απαντάς ότι θα ψηφίσεις ΠΑΣΟΚ στις επερχόμενες εκλογές, σε τι σκατά ελπίζεις ? Κούνα λίγο το κεφάλι σου, ξύπνα και θυμήσου, δεν πάνε δα και πολλά χρόνια που έφυγε σαν τον κλέφτη αυτή η πούστρα ο Σημίτης. Οι ίδιοι θα έρθουνε ρε ηλίθιε. Η Βάσω, ο Βαγγέλης, ο Μιχάλης, ο Γιωργάκης. Άντε το πολύ πολύ να λείπει ο Άκης.

Ξυπνά κερατά μου και πρόσεξε καλά να μην κάνεις ξανά την ίδια παπαριά γιατί μας πήρε ο διάολος και μας σήκωσε. Μοιάζεις σαν την ξυλοδαρμένη σύζυγο που τις λέει ο άντρας της "αγάπη μου θα αλλάξω" και αυτή τον πιστεύει και τον ξαναφέρνει κοντά της και δώστου πέφτουν οι μάπες και ξανά τα ίδια, όταν πιά καταλαβαίνει ότι δεν πάει άλλο συνήθως είναι νεκρή ή στην καλύτερη στο νοσοκομείο διασωληνωμένη. Πρόσεξε καλά σου λέω γιατί θα το σκυλομετανοιώσεις και πάλι και πάλι και πάλι όπως κάνεις εδώ και καμιά τριανταριά χρόνια. Άιντε βλάκα ξύπνα επιτέλους.

Μία τρανή απόδειξη γιά το πόσο χαχόλους και καθυστερημένους μας περνάνε είναι αυτά τα κατάπτυστα σποτ που παίζουν στην τηλεόραση με γενικό τίτλο ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΗ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ. Σε αυτά τα σποτ που λέτε βγαίνει μία καριόλα και εκ μέρους της κυβέρνησης μας βρίζει και μας κατηγορεί ως κλέφτες και λαμόγια, ότι κλέβουμε την εφορία και ότι στερούμε λέει με το κλέψιμο αυτό ένα κρεβάτι σε ένα νοσοκομείο διότι λέει, τα λεφτά από τη φορολογία πάνε (και) στην Υγεία !

Τι λέτε ρε ? Αντί να κατηγορείτε εμάς ρε αρχιμαφιόζοι του κερατά, δεν κοιτάτε εσείς ρε σκουλίκια να σταματήσετε να τα παίρνετε από παντού μαύρα, αφορολόγητα και να βουλιάζετε τα νησιά Κειμάν και το Μακάο ? Δεν σταματάτε το κλέψιμο των κρατικών ταμείων, τις μίζες γιά κάθε προμήθεια και κάθε δημόσιο έργο, δεν παίρνετε λέω εγώ τα λεφτά από την κομπίνα του Βατοπεδίου να τα δώσετε να γίνουν κρεβάτια και εντατικές στα νοσοκομεία που θα κατηγορήσετε εμάς γιά κλέφτες και υπεύθυνους γιά την ξεφτίλα του συστήματος υγείας ?

Και τώρα που είπα υγεία θυμήθηκα αυτό το νούμερο τον Αβραμόπουλο που αφού ολοκλήρωσε το θεάρεστο του έργο στο υπουργείο Υγείας, διαρρέει δεξιά και αριστερά σενάρια γιά επόμενος υπουργός οικονομίας, ακόμη και γιά αντικαταστάτης του Καραμανλή ! Οι άνθρωποι είναι θρασύτατοι και επικίνδυνοι. Κάποιος να τους μαζέψει, ποιός όμως, μόνο εμείς μπορούμε με την ψήφο μας.

Η ώρα όμως πήγε ήδη δέκα, τα παιδιά ξύπνησαν κι εγώ πρέπει να αναλάβω τα καθήκοντα μου αντικαθιστώντας εν μέρη την μητέρα η οποία τρέχει σαν παλαβή να μπαλώσει καμιά τρύπα από αυτές που μας άφησε το ευχαριστώ του δημάρχου μας στην προσφορά της στην Κοινωνική Υπηρεσία του Δήμου : Δεκαπέντε μήνες απλήρωτη και στο τέλος απόλυση.

Φιλιά σε όλους.

ΜΑΚΗΣ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΠΟΥΛΟΣ

Διαβάστε πρώτα αυτό το post που γράφτηκε στις 21 Ιουλίου 2008 στο καταπληκτικό αυτό εδώ blog που απολαμβάνεις αυτή τη στιγμή.

Κατόπιν διαβάστε το παρακάτω απόσπασμα από τη zougla και το κείμενο "ΓΙΑΤΙ ΕΙΠΑ ΝΑΙ ΣΤΟΝ ΡΕΜΟ" του Μάκη Τριανταφυλλόπουλου :

" Είπα «ναι», γιατί οι άνθρωποι του μεροκάματου που εξοντώνονται ολόκληρη την εβδομάδα για να χαρούν τα ενενήντα λεπτά της Κυριακής έχουν δικαίωμα στο όνειρο."

Κατόπιν μπορείτε να καταλάβετε γιατί ο "ποιητής" (εγώ δηλαδή) δεν έχει έμπνευση τον τελευταίο καιρό :

Η ίδια η πραγματικότητα τον έχει ξεπεράσει ...

ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΠΟΛΥΩΡΗ ΠΕΡΙΣΥΛΛΟΓΗ ΒΡΗΚΑ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΛΕΞΗ ΤΟΥ ΕΠΟΜΕΝΟΥ ΜΟΥ POST

The ...

ΔΙΑΚΟΠΤΟΥΜΕ ΤΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΓΥΦΤΙΑΣ ΓΙΑ ΛΙΓΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ

Στο ALTER ένα ετερόκλητο πάνελ. Ρεπόρτερς, ψυχολόγος και ένας μαγαζάτορας, αυτός με τις πουτσότριχες στο κεφάλι (εμφύτευση). Τα μαθήματα γυφτιάς. Η κουβέντα περί της δολοφονίας του νεαρού Αυστραλού στη Μύκονο και οι παπαριές πάνε σύννεφο. Να κουβεντιάσεις τι ; ΤΙ ; Όταν ο πόνος έχει σκεπάσει τα πάντα. Όταν μιά χώρα κανιβάλων το έχει βουλώσει σκύβοντας από ντροπή το κεφάλι μπροστά στο τσακισμένο από την οδύνη πρόσωπο του πατέρα. Ενός πατέρα που αναγκάστηκε να πάρει την πιό τραγική απόφαση της ζωής του και να βάλει μιά υπογραφή-ταφόπλακα.

Τι να κουβεντιάσεις ; Πως τολμάνε κάποιοι και βγαίνουν σε τηλεπαράθυρο όταν πρέπει αυτές τις ώρες να έχουμε χώσει όλοι τις ουρές στα σκέλια και να τρέχουμε να κρυφτούμε ; Και δώστου το κλισέ και η καραμέλα : "Μαθήματα ανθρωπιάς". Σαν να παραδεχόμαστε ότι είμαστε μιά χώρα ζώων και κάφρων στην οποία αραιά και που περνάει και κανένας πολιτισμένος και μας δίνει μαθήματα ανθρωπιάς και συμπεριφοράς.

Αηδία. Εύχομαι ο μικρός να μην έχει την "τηλεοπτική" τύχη του Σεργιανόπουλου. Σε κανέναν δεν αξίζει το ξέσκισμα στα παράθυρα απο "ειδικούς" και μη μετά θάνατον. Βουλώστε το και κοιτάχτε να γίνουμε καλύτεροι σαν άνθρωποι. Τα γουρούνια-μπράβους εμείς οι ίδιοι τους εκτρέφουμε. Όταν τους γλύφουμε και προσπαθούμε να τους πιάσουμε κολλητούς γιά να εξασφαλίσουμε την απρόσκοπτη είσοδο στα κωλόμπαρα τους και καμιά τζάμπα μπόμπα. Την θεοποίηση της Μυκόνου εμείς την έχουμε δημιουργήσει και ο Μάκης με την Κίμ που κόβανε βολτίτσες στα σοκάκια και τώρα γράφουνε στη zougla γιά την παρακμή του νησιού.

Να πάει να γαμηθεί η Μύκονος και όλα τα μηδενικά που της έχουνε δώσει αξία. Που στριμώχνονται στα πλακόστρωτα γιά μιά φωτογραφία που θα τους χαρίσει παράταση στο τίποτα που ζούνε μέσω περιοδικών που ούτε να σκουπίσεις τον κώλο σου δεν κάνουν.

Δεν άντεξα ακούγοντας τον πατέρα. Έβαλα τα κλάματα. Όχι από οίκτο ή από ενοχές αλλά γιατί έχω βιώσει κι εγώ πόνο σαν πατέρας έστω και αν η δικιά μου περιπέτεια είχε αίσιο τέλος. Ο πόνος δεν περνάει. Μένει μέσα σου, σε κάνει άλλον άνθρωπο σε κάνει να βλέπεις τη ζωή αλλιώς. Χάρηκα γιά την απόφαση του να δωρίσει όργανα του παιδιού του. Ξέσπασα σε λυγμούς όταν έμαθα ότι η καρδιά θα μεταμοσχευθεί στο Ωνάσειο σε κάποιον συνάνθρωπο μας. Το Ωνάσειο που κάποια περίοδο της ζωής μου είχε γίνει δεύτερο μου σπίτι. Που έβλεπα τα παληκάρια να κουβαλάνε αυτό το άχαρο μηχάνημα-τεχνιτή καρδιά με τα ροδάκια και ράγιζε και η δική μου καρδιά.

Και μου κάθονται τώρα οι τηλεκανίβαλοι και στήνουν πάνελ. Να κουβεντιάσουν τι ;

ΕΝΟΣ ΛΕΠΤΟΥ ΚΡΑΥΓΗ

Ο πατέρας μου είναι τώρα συνταξιούχος και πάνω από όλα ζωντανός. Ηλεκτροσυγκολητής και γιά δεκαετίες εργαζόμενος στα ναυπηγεία. Πριν αρκετά χρόνια μας είχε κοπεί η μισή ζωή όταν μας ειδοποίησαν ότι χτύπησε. Ευτυχώς την γλύτωσε με μιά σπασμένη λεκάνη πέφτοντας από μιά σκαλωσιά.

Μας μιλούσε συνεχώς γιά τα διπύθμενα και το πόσο δύσκολο ήταν να κάνεις ηλεκτροσυγκόληση εκεί μέσα. Τα διπύθμενα με απλά λόγια είναι εκείνα τα πλοία που έχουν ένα μικρό κενό διαμέρισμα (ίσα ίσα που χωρά εκεί μέσα ένας άνθρωπος με την πλάτη στα τοιχώματα) ανάμεσα στον εσωτερικό και τον εξωτερικό πυθμένα.

Εγώ να σας πω την αλήθεια από το ένα αυτί μου μπαίνανε από το άλλο μου βγαίνανε τα λόγια του και τα παράπονα του, τσέπωνα το χαρτζηλίκι και την έκανα με την παρέα. Μεγαλώνοντας και παρακολουθώντας στενά την επικαιρότητα και τα όλο και συνεχώς αυξανόμενα ατυχήματα σε ναυπηγεία κατάλαβα με τι κόπο αλλά και τρόμο έβγαινε αυτό το χαρτζηλίκι.

Αυτό το χαρτζηλίκι προσπάθησαν εχτές να εξασφαλίσουν στα παιδιά τους οι άτυχοι εργάτες στο ναυπηγείο στη Ζώνη του Περάματος. Δυστυχώς τα παιδιά τους δεν θα τους ξαναδούν, το χαρτζηλίκι τους θα το αναλάβει ένα ψυχρό ασφαλιστικό ταμείο, ίσως και κάποια κρατική βοήθεια.

Θα ψάξουν για τα αίτια τώρα, ίσως τα επιφανειακά να τα εντοπίσουν και να τιμωρήσουν τους ενόχους. Τα βαθύτερα όμως καθώς και τους ηθικούς αυτουργούς δεν θα τους αγγίξει κανείς.

Αυτοι τρώγανε και πίνανε εχτές γιορτάζοντας μιά δημοκρατία που έχουν κόψει και ράψει στα μέτρα τους ...

ΜΕΓΑΛΟΣ ΔΙΑΓΩΝΙΣΜΟΣ : ΠΕΙΤΕ ΜΟΥ ΤΙ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΚΑΙ ΚΕΡΔΙΣΤΕ

Επειδή είμαι πτώμα και κουτουλάω απάνω στο λαπτόπ από τη νύστα και επειδή πλέον τα γεγονότα ξεπερνούν την κάθε φαντασία του κάθε ευφάνταστου συγγραφέα (όπως εγώ), θα ήθελα να μου πείτε τι να γράψω.

Γράψτε στα σχόλια ή στείλτε ένα email και κερδίστε κατόπιν κληρώσεως έναν αποχυμωτή SIEMENS.

Η ΦΟΛΑ ΤΗΣ "ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ"

Μην την τρώτε την φόλα. Και καλά κάνατε και δεν πήγατε εχθές στην συγκέντρωση. Είναι δυνατόν να πέσουν οι τιμές σε μιά ελεύθερη αγορά με διαδηλώσεις ;;; Έλεος και ήμαρτον !

Όσο θα καταναλώνεις σα ζώο τόσο θα ανεβαίνουν οι τιμές. Αυτός είναι ο αιώνιος νόμος της αγοράς. Της προσφοράς και της ζήτησης. Θα μπορούσες όμως να διαδηλώνεις γιά κάτι άλλο πιό εφικτό να πραγματοποιηθεί : Γιά καλύτερους μισθούς. Πως το βρίσκεις ;

Δεν έχει υπάρξει ποτέ στην παγκόσμια οικονομική ιστορία περίπτωση πτώσης τιμών αγαθών με εξεγέρσεις και διαδηλώσεις. Αντιθέτως με αγώνες και αίμα έχουν κατακτηθεί και καλύτερα μεροκάματα και καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Έπρεπε λοιπόν οι φίλτατοι εργατοπατέρες που κάλεσαν τον κόσμο σε αυτό το γελοίο συλλαλητήριο κατά της ακρίβειας (εδώ γελάμε) να είχαν κάνει το καθήκον τους νωρίτερα όταν σαν τις κότες έτρεξαν να υπογράψουν τα ψίχουλα των συλλογικών συμβάσεων με τους εργοδότες που έτριβαν τα χέρια τους.

Δεν το έκαναν όμως με συνέπεια οι μισθοί μας να εξανεμίζονται, χρόνο με το χρόνο, να μην πω μήνα με το μήνα. Μην τσιμπάτε λοιπόν. Μην τρώτε τη φόλα της ακρίβειας. Τους βολεύει να το νομίζεις αυτό. Το ζήτημα είναι όμως ποιός αξιόπιστος φορέας θα μας βγάλει στους δρόμους να αγωνιστούμε και να διεκδικήσουμε καλύτερα μεροκάματα. (Έλα μου ντε, ποιός ;)

Και κάτι άλλο : Θέλω να δω κύριοι βιομήχανοι και λοιποί, που θα βρίσκετε καταναλωτικό κοινό να αγοράζει τα προιόντα σας και τις υπηρεσίες σας σε λίγο καιρό. Όταν θα έχουν στερέψει τα δάνεια, οι εναπομείναντες καταθέσεις και τα λεφτά των γέρων μας. Με τα 600ρια και τα 700ρια που μας δίνετε χλωμό το βλέπω. Να δω ρε καριόληδες, είμαι πολύ περίεργος ...

ΕΙΔΗΣΗ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΗ ΠΟΥ ΔΕ ΘΑ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΕΙ ΠΟΤΕ

Τριγυρίζω στα blogs, σε ιστοσελίδες, κάνω ζάπινγκ στην τηλεόραση καθώς και στα ξένα δορυφορικά δίκτυα, διαβάζω εφημερίδες, ακούω ραδιόφωνο αλλά φεύ ! Τίποτε !

Η είδηση δεν βρίσκεται πουθενά όσο κι αν ψάχνω. Θέλω να πω ο ποιητής ότι η είδηση δεν δημοσιεύεται. Η είδηση παράγεται πίσω από τις κλειστές πόρτες από κάποιους που συζητούν γιά τις τύχες μας χαμηλόφωνα, παράγεται σε σκοτεινές γωνιές από σκοτεινούς τύπους, παράγεται σε φορολογικούς παραδείσους σε τροπικά νησιά από κωλοπετσωμένους λογιστές και δικηγόρους, παράγεται από πουλημένους δημοσιογράφους σε βρώμικες συναλλαγές με την εξουσία και το κεφάλαιο, παράγεται από διεφθαρμένους πολιτικούς, άπληστους κρατικούς αξιωματούχους και αδίστακτους δημόσιους υπάλληλους, παράγεται από πρεζοχοντρέμπορες πάνω σε γιώτ, θαλαμηγούς και καμουφλαρισμένα φορτηγά πλοία, παράγεται από τρύπιους μπάτσους, πληρωμένους δολοφόνους και τους εντολείς τους, παράγεται από μιλημένους δικαστικούς λειτουργούς, τέλως πάντων παράγεται από κάποιους και εκεί όπου δεν θα βρίσκεται κανένα ηθικό στοιχείο γιά να την καταγράψει και να την κάνει γνωστή στον κόσμο.

Έτσι εσύ κι εγώ και όλοι μας απλά θα ζούμε με τις υποψίες, τα κουτσομπολιά και τις φήμες, θα βλέπουμε κάποιον καπνό αλλά τη φωτιά ποτέ.

Μιά τέλεια εικονική πραγματικότητα, στην οποία τα λαμόγια την βγάζουν πάντα λάδι και καθαρή κι εμείς οι μαλάκες μπαίνουμε φυλακή ή μας παίρνουν μέχρι και τα σώβρακα για χρέη μερικών ευρώ.

Εγώ ένα πιστεύω : είδηση είναι αυτό που φαντάζεσαι-υποπτεύεσαι και ακόμη χειρότερα ...

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΒΟΥΒΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

Έλεος πιά με τις βουβές διαμαρτυρίες ! Τέρμα η μούγκα και το ψιλοκομμένο τουμπεκί !

Δεν μπορείς να διαδηλώνεις όπως σε θέλουν αυτοί : ΜΕ ΚΛΕΙΣΤΟ ΣΤΟΜΑ

Από εδώ κι εμπρός και επειδή η κατάσταση (γενικά) έχει φτάσει στο απροχώρητο μόνο με μαζικές βίαιες λαικές αντιδράσεις υπάρχει ελπίδα να αλλάξει κάτι.

Αλλιώς η επόμενη βουβή σου συγκέντρωση θα είναι η κηδεία σου.

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ "ΒΑΓΟΝΙ"

Απόγευμα στην πλατεία λίγο πιό κάτω από τα εργαστήρια της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών στο Γουδή.

Έχω φύγει γιά λίγο από το Παίδων όπου έχω τον μικρό γιά να φάω εκεί σε ένα σουβλατζίδικο. Δεν πίνω συχνά αλλά εκείνη την στιγμή ήμουν πολύ νταουνιασμένος και μαζί με τα πιτόγυρα χτύπησα και κάτι μπίρες. Amstel πίνω αν σας ενδιαφέρει.

Κάποια στιγμή σκάει μύτη ένας τύπος γύρω στα 50 αδύνατος, καλοχτενισμένος, καλοντυμένος και καλοσιδερωμένος με μαύρο γιαλί ηλίου και φαίνεται σαν να παίρνει θέση γιά να ξεκινήσει κάτι.

Ξεκινά λοιπόν μιά απίστευτη βόλτα η οποία άρχιζε από ένα συγκεκριμένο πλακάκι της πλατείας και τελείωνε σε κάποιο πάλι συγκεκριμένο πάντα σε ευθεία γραμμή. Μόλις έφτανε στα δύο αυτά πλακάκια τα οποία όριζαν την αρχή και το τέλος της βόλτας του (και αντίστροφα) έπερνε μιά στροφή και συνέχιζε και δώστου πάλι από την αρχή και ξανά και ξανά.

Τον παρατηρούσα όσο έτρωγα και έπινα τις μπίρες με διάθεση όχι χλευαστική αλλά προσπαθώντας να καταλάβω τι έκρυβε μέσα στο σκοτεινό λαβύρινθο του μυαλού και της ψυχής του και γιατί έκανε την ιδιόρυθμη αυτή "βόλτα".

Δεν έβγαλα κανένα συμπέρασμα, παρά μόνο ότι ίσως κι εγώ στην ίδια (ή και χειρότερη) κατάσταση να βρίσκομαι αυτόν τον καιρό με μιά ζωή που δεν διαφέρει σε τίποτε από την ευθεία νοητή γραμμή που διασχίζει μονότονα φαντάζομαι σε καθημερινή βάση ο φίλος μας ο καλοσιδερωμένος στην μικρή πλατεία.

Πλήρωσα και έφυγα ενώ αυτός συνέχιζε ατάραχος την πορεία του. Ανεβαίνοντας την Μικράς Ασίας τα μάτια μου βουρκώσανε, όχι γιατί τον λυπήθηκα. Απλά λυπήθηκα τον εαυτό μου.

Τουλάχιστον ο δικός μου είχε μιά αρχή και ένα τέλος στην ευθεία πορεία του ...