ΚΩΛΟΤΡΙΧΝΟΛΟΓΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ
Δυό μερόνυχτα κατέβαζα "Ναυαγό" σε 720p, (το έχω δει ίσα με είκοσι φορές), κάνω αποσυμπίεση στον εξωτερικό, όλα ωραία και καλά, βρίσκω και υπότιτλο τέλεια συγχρονισμένο και κατόπιν πάω να σώσω και ένα αντίγραφο στον δεύτερο εξωτερικό. Κόπυ πέιστ από τον έναν στον άλλον και ως διά μαγείας εξαφανίζεται η ταινία !!! Ο φάκελος άδειος, είχα ο μαλάκας σβήσει και τα ραρ, πάει ο καστεγούεη φάρ εγουέη πήρα ταρχίδια μου, ούτε ένα ρικόβερι που επιχείρησα με κάποιο πρόγραμμα με έσωσε. Τα βρήκε τα ραρ αλλά ήτανε κώλος και δεν αποσυμπιεζόντανε. Τι κουφό ήτανε αυτό δεν ξέρω. Μήπως έκανα παπαριά που έκανα κόπυ το μουκουβού από τον ένα εξωτερικό στον άλλον ??? Τέλως πάντων φτου και πάλι από την αρχή, ο επιμένων νικά και θα δει τον γουίλσον και τους κοκοφοίνικες σε υψηλή ευκρίνεια.
Ωραίο πράμα οι ταινίες οι HD και οι νέες τεχνολογίες αλλά η ταινία που ευχαριστήθηκα περισσότερο σε αυτές τις αναλύσεις μην νομίζετε ότι ήταν καμιά καινούργια. "Χρυσοδάκτυλος" φίλοι και φίλες έτος 1964, μέτρησα μία μία τις τρίχες του Σον Κόνερυ, εικόνα κρύσταλο που όμως αδικεί κατάφορα τον Σερ διότι καμπανάει το περουκίνι. Άμα την πετύχετε δώστε βάση στη σκηνή στο γκολφ, θα πάς να πιάσεις το γρασίδι. Άλλο να στο λέω και άλλο να το βλέπεις.
Εκεί όμως που μένεις με το στόμα ανοιχτό είναι να βλέπεις κινούμενο σχέδιο σε τέτοιες αναλύσεις : Τίνκερμπελ, Ρατατούης, Χόρτον, Γουόλυ, Μελισσοιστορία, Κουνγκ Φου Πάντα να βλέπει ο πατέρας και των παιδιών να μη δείχνει. Έχω φάει χοντρό κόλλημα σας λέω. Το μόνο κακό ότι πρέπει να είσαι συνέχεια με το χέρι στην τσέπη να αγοράζεις σκληρούς διότι είναι πολλά τα γίγα Άρη.
Εύλογα θα ρωτήσεις τι μαλακίες είναι αυτές που γράφεις ρε Μήτσο, εμείς μπήκαμε να διαβάσουμε τα γνωστά και νομίσαμε ότι μπήκαμε στου Πεσταόλα. Καλά θα κάνεις να ρωτήσεις κι εγώ θα σου απαντήσω ότι πάντα υπάρχει η ανάγκη να ξεφύγεις από τα τετριμένα, να κάνεις στροφή στην καριέρα σου, να κάνεις και μιά κωλοτούμπα άμα λάχει ναούμ. Προσεχώς λοιπόν επιστροφή στη γνωστή θεματολογία και μία παράκληση :
Μη γαμάτε τα σχόλια. Θερμή παράκληση. Καλά να είμαστε όλοι μας.
Ωραίο πράμα οι ταινίες οι HD και οι νέες τεχνολογίες αλλά η ταινία που ευχαριστήθηκα περισσότερο σε αυτές τις αναλύσεις μην νομίζετε ότι ήταν καμιά καινούργια. "Χρυσοδάκτυλος" φίλοι και φίλες έτος 1964, μέτρησα μία μία τις τρίχες του Σον Κόνερυ, εικόνα κρύσταλο που όμως αδικεί κατάφορα τον Σερ διότι καμπανάει το περουκίνι. Άμα την πετύχετε δώστε βάση στη σκηνή στο γκολφ, θα πάς να πιάσεις το γρασίδι. Άλλο να στο λέω και άλλο να το βλέπεις.
Εκεί όμως που μένεις με το στόμα ανοιχτό είναι να βλέπεις κινούμενο σχέδιο σε τέτοιες αναλύσεις : Τίνκερμπελ, Ρατατούης, Χόρτον, Γουόλυ, Μελισσοιστορία, Κουνγκ Φου Πάντα να βλέπει ο πατέρας και των παιδιών να μη δείχνει. Έχω φάει χοντρό κόλλημα σας λέω. Το μόνο κακό ότι πρέπει να είσαι συνέχεια με το χέρι στην τσέπη να αγοράζεις σκληρούς διότι είναι πολλά τα γίγα Άρη.
Εύλογα θα ρωτήσεις τι μαλακίες είναι αυτές που γράφεις ρε Μήτσο, εμείς μπήκαμε να διαβάσουμε τα γνωστά και νομίσαμε ότι μπήκαμε στου Πεσταόλα. Καλά θα κάνεις να ρωτήσεις κι εγώ θα σου απαντήσω ότι πάντα υπάρχει η ανάγκη να ξεφύγεις από τα τετριμένα, να κάνεις στροφή στην καριέρα σου, να κάνεις και μιά κωλοτούμπα άμα λάχει ναούμ. Προσεχώς λοιπόν επιστροφή στη γνωστή θεματολογία και μία παράκληση :
Μη γαμάτε τα σχόλια. Θερμή παράκληση. Καλά να είμαστε όλοι μας.
