28/10/08

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΕΙΝΑΙ ΦΙΛΟΙ ΜΑΣ

28η Οκτωβρίου σήμερα, θα κάνω κάποιες επετειακές σκέψεις, με λίγα λόγια κάποιες παπαριές θα γράψω περί έθνους, φρονήματος, ρουφιάνων, ηρώων, σημαίες, σάμαλι, πασατέμπο έχω.

"Οι Γερμανοί είναι φίλοι μας" έλεγε ο Άρτεμης Μάτσας σε κάτι εθνικοπατριωτικές ταινίες στο ρόλο του δοσίλογου αλλά όλοι γύριζαν από την άλλη και έφτυναν ροχάλες στο έδαφος ψελίζοντας κάτι περί σκουλικιών, σαυρών και άλλων ερπετών.

Στην Κατοχή λοιπόν αν πιστέψουμε τις ταινίες ένας ήτανε ο χαφιές και οι υπόλοιποι κάνανε αντίσταση και είχανε από έναν ασύρματο στην τουαλέτα και μιλάγανε με Μέση Ανατολή ενώ τα κοριτσάκια κάτω από τις φούστες φοράγανε αντίς γιά στρινγκ, τρία κιλά ΤΝΤ.

Μέγα ιστορική απάτη, τουμπεκί ψιλοκομένο κάνανε οι περισσότεροι, τους Γερμανούς πολλοί τους είχαν φίλους και τον Αρτέμη Μάτσα όταν τους έλεγε την ατάκα δεν τον φτύνανε αλλά τον γλύφανε και του χώνανε το κατιτίς στην τσέπη. Λίγοι ήτανε αυτοί που έκαναν αντίσταση και οι περισσότεροι ακολούθησαν μόλις είδαν το φύλλο να γυρίζει αλλιώς.

Έτσι γίνεται πάντα σε αυτή τη χώρα, και στην τουρκοκρατία έτσι γίνονταν, αλλιώς δεν θα καθόμασταν σαν κότες κάτω από τη χατζάρα 400 ολάκερα χρόνια ωρέ !

Και επί χούντας τα ίδια, μη ξεχνάμε ότι στο δημοψήφισμα γιά το νέο σύνταγμα κάπου 90 % ήτανε τα ΝΑΙ. Και μπήκανε κάτι αλάνια στο Πολυτεχνείο μετρημένοι στα δάχτυλα ήτανε, όλοι οι άλλοι κοίταζαν τη δουλίτσα τους και ξάφνου στα 80'ς μετρηθήκανε και βγήκανε γύρω στα 10.000.000 έλληνες σκαρφαλωμένοι στα κάγκελα και τις πόρτες του Μετσόβιου.

Όλοι κατόπιν εορτής μεταμορφώνονταν σε αντιστασιακούς, στοιχιζόμενοι πίσω από τους λίγους γενναίους, που οι κακομοίρηδες δεν είχαν τη ρουφιανιά στο αίμα τους και δεν τους έδωσαν στεγνούς στη χλεύη και χτύπησαν τα καλύτερα κυβερνητικά πόστα.

Και θα βλέπουμε αυτές τις μέρες στα κανάλια, αυτά τα λαμόγια τους πολιτικούς μας να καταθέτουνε στεφάνια, να καμαρώνουνε σα γύφτικα σκεπάρνια στις παρελάσεις να απαγγέλουν θούριους και ελεγείες και να παριστάνουν ότι τρέμουν από πατριωτισμό και δέος μπρος το αίμα των γενναίων.

Όμως καλοί μου φίλοι αυτά τα ερπετά, αν τους μεταφέραμε σε εκείνα τα χρόνια της Κατοχής δεν μπορώ να τους φανταστώ κάτι άλλο πέρα από Αρτέμηδες. Θα κάνανε χρυσές δουλειές με τους Γερμανούς, θα κονομάγανε, θα ήτανε μαυραγορίτες, καταδότες, σπιούνοι, προδότες, ρουφιάνοι και θα μας έλεγαν : "οι Γερμανοί είναι φίλοι μας".

11 ΜΙΛΗΣΑΝ:

Geysser 28 Οκτωβρίου 2008 - 1:08 μ.μ.  

"Ήρωας δεν γίνεσαι επειδή το θες, ήρωας γίνεσαι ή από λάθος ή από απελπισία"
Τάδε έφη Βασίλης Ραφαϊλίδης

ΣΚΟΡΠΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ 28 Οκτωβρίου 2008 - 1:41 μ.μ.  

Φίλε μου καλέ , ξέχασες και την Εκκλησία , πρώτη στην αντίσταση κι αντίρρηση καμμία ! Και λίγο για να σοβαρευτώ , τα ίδια σκέφτομαι κι εγώ ! Υποκρισία δίχως τέλος κι ας βουλιάζουμε στο έλος !ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΦΙΛΑΡΑΚΙ.ΘΑ ΠΙΩ ΣΤΗΝ ΥΓΕΙΑ ΣΟΥ , ΣΗΜΕΡΑ ΕΝΑ 'ΝΕΡΑΚΙ' !

ria 28 Οκτωβρίου 2008 - 5:50 μ.μ.  

μια χαρά τα λες!
ξαφνικά γίνανε όλοι αντιστασιακοί...

dsquared 28 Οκτωβρίου 2008 - 7:31 μ.μ.  

Ελα να πανε τα προβατα να ψηφισουνε, να χειροκροτησουνε τα γαμολαμογια, να τους φιλάνε τα χερια και τα ποδια και ολοι να σφυρανε ανεμελα... Να παν να γαμηθουνε ολοι και οποιος ψηφισει να φαει σκατα... Αι σιχτιρ με την ηλιθια τη μαζα που μπλεξαμε...

Ανώνυμος 28 Οκτωβρίου 2008 - 7:57 μ.μ.  

Εμεις ομως δεν υπηρξαμε ποτε φιλοι τους. Kαι εαν γνωριζαν εκ των υστερων οτι μετα την πισθοχωρηση τους εμεις θα σφαζομασταν μεταξυ μας,θα μας ειχαν αφηση ολο τους τον οπλισμο για να μην μεινη ουτε ενας. Νικολας Δουλγερακης

Giannis Kafatos 30 Οκτωβρίου 2008 - 8:55 π.μ.  

αχ μη με κολάζεις! ειδικά μ' αυτή τη γαμημένη γενιά του πολυτεχνείου (εξαιρούνται κάποιοι από τους αληθώς παρόντες)που ήθρε και τα γάμησε όλα. ΟΛΑ και απαιτούν και σεβασμό. μου ανέβασες ατμό πρωινιάτικο!γιατί συμφωνώ μαζί σου!!!
www.u-hoo.gr/gianniskafatos
:)

Ταχουμεδειολα 30 Οκτωβρίου 2008 - 1:55 μ.μ.  

Μπράβο geysser για την παράθεση των λέξεων του Ραφαηλίδη, με πρόλαβες.
Το "ιστορία (κωμικοτραγική) του νεοελληνικού κράτους" έπρεπε να την διδάσκουν στα σχολεία.
Και να το ξαναδιαβάζουμε σε κάθε εθνική εορτή εκτάκτως (γιατί πρέπει και να το ξαναδιαβάζουμε τακτικώς).

Geysser 30 Οκτωβρίου 2008 - 3:04 μ.μ.  

Ταχουμεδειολα
Παρεμπιπτόντως, η ατάκα είναι από το "Μνημόσυνο για έναν ημιτελή θάνατο". Κορυφαίο και, αν δεν το έχεις διαβάσει, αύριο με τον κηδεμόνα σου!
Όσο για την "Ιστορία...", αν μάθουμε την πραγματική μας ιστορία, πως θα φωνάζουμε δυο φορές τον χρόνο "βυθίσατε το Χόρα";;;

Ταχουμεδειολα 31 Οκτωβρίου 2008 - 12:20 μ.μ.  

geysser,
δεν εννοούσα ότι η φράση που παρέθεσες είναι από το "Ιστορία..", απλά όποτε βλέπω να αναφέρεται το όνομα του Ραφαηλίδη πάντα προτείνω για αρχή το βιβλίο αυτό :-).
Αν θυμάμαι πάντως καλά τη φράση αυτή την αναφέρει και στο "Επαναστατικά και απελευθερωτικά κινήματα"... anyway, δεν θα ανοίξουμε κουβέντα για τα βιβλία του Ραφαηλίδη τώρα :-).
Πάντως θα ήταν πολύ ενδιαφέρον ένα blog για τον ραφαηλίδη.

Geysser 31 Οκτωβρίου 2008 - 12:40 μ.μ.  

Ταχουμεδειολα
Φυσικά και όχι! Μην ανησυχείς, το κατάλαβα!!! Όσο για το blog, ψηνομαι!!!

Ανώνυμος 10 Φεβρουαρίου 2009 - 3:22 μ.μ.  

][...Απόλυτα σύμφωνος με το γενικό πνεύμα του, κοσμοϊστορικής σημασίας, κειμένου σου. Δες το όμως και από τη θετική πλευρά!...Αυτός είναι ο Έλληνας!...αυτή είναι, άλλωστε, και η ομορφια του ποδοσφαίρου!...Γκούντε-νάχτεν γκρήχεν-λαντ!...][

  © Blogger template 'Morning Drink' by Ourblogtemplates.com 2008

Back to TOP