ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑ ΑΠΟ-ΠΑΙΔΩΝ

Ο Βουλγαράκης πριν ζητήσει συγνώμη να μας διευκρινίσει επακριβώς γιά ποιές πράξεις τη ζητάει καθώς και γιατί τη ζητά μόνο από τους οπαδούς της ΝΔ και όχι από όλους τους έλληνες. Πάντως μαλάκες θα βρει πολλούς που θα συγκινηθούν, θα δακρύσουν και θα ανοίξουν τις αγκάλες τους να τον υποδεχθούν ... καθαγιασμένο, εδώ το ΠΑΣΟΚ δε ζήτησε συγνώμη γιά τίποτε και είναι πάλι προ των πυλών της εξουσίας.

Προτείνω διάλυση (διαλυμένη είναι έτσι κι αλλιώς) και κατάργηση της Ελληνικής Αστυνομίας. Πέρα από το να πουλάνε ναρκωτικά, να προστατεύουν τα κυκλώματα πορνείας και να εκβιάζουν μαγαζάτορες δεν είναι "ικανοί" γιά τίποτε άλλο. Εντάξει μη βαράτε, είναι καλοί στις επικυρώσεις, στο δάρσιμο συνταξιούχων, στο γράψιμο παπιών, στο "σουτάρισμα" 15χρονων και στη φύλαξη των σελέμπριτις. Ας το δουν σοβαρά το θέμα στην κυβέρνηση, θα γλυτώσουμε λεφτά και θα μειωθεί η εγκληματικότητα αφού 50.000 εγκληματίες θα χάσουν τις "προσβάσεις" τους στα κυκλώματα.

Παρέλασαν από τον Ερυθρό Σταυρό όλοι οι πολιτικοί ταγοί μας γιά επίσκεψη στον Διαμαντή, καλά να γίνει το παληκάρι να σηκωθεί και πάλι όρθιο. Όμως δεν είδα ίδια ευαισθησία και γιά την Κωνσταντίνα Κούνεβα, το θέμα της οποίας συντηρούν και διατηρούν στην επικαιρότητα μόνο οι bloggers. Σαν πολύ απότομο άλμα ήταν αυτό, από τις απολύσεις και διώξεις συνδικαλιστών να περάσουμε στο κάψιμο τους με θειικό οξύ. Τουμπεκί ψιλοκομμένο κάνουν όλοι γιά το θέμα.

Όμως γιά τον απαχθέντα εφοπλιστή όλοι εκφράζουν συγκίνηση, απευθύνουν εκκλήσεις , νοιώθουν αγωνία. Εντάξει κι αυτός να είναι καλά, να έχει όσο γίνεται αίσιο τέλος η περιπέτεια του, αλλά υπάρχουμε και εμείς οι όμηροι των κυβερνήσεων και του ελληνικού κράτους που χρόνια τώρα μας κρατούν και κανείς δεν καταβάλει ούτε μισό ευρώ λύτρα να απελευθερωθούμε. Να μπορέσουμε κι εμείς να αγοράσουμε κανένα τσίτι από τους οίκους Dior και Chanel των οποίων φανατική είναι η κυρία Κατερίνα Παναγοπούλου. (Όπως μας πληροφορεί σήμερα το Πρώτο Θέμα).

Το Ισραήλ συνεχίζει ανενόχλητο τη σφαγή και γενοκτονία, και οι διεθνείς οργανισμοί κάτι μουρμουρίζουν περί καταδίκης ενώ η Ευρωπαική Ένωση ξύνει τα αχαμνά της. Η ασφάλεια των τροφίμων από πρόσθετα και συντηρητικά μετρά περισσότερο από την ασφάλεια μικρών παιδιών. Σήμερα το βράδυ δε, θα τραπεζώσει τους ευρωπαίους ηγέτες ο πρωθυπουργός του Ισραήλ (των έξη μεγάλων χωρών) οι οποίοι θα συμμετάσχουν στη συνάντηση κορυφής στο Σαρμ Ελ-Σέιχ.

Εντάξει να το παίξω πατριωταράς και να την υποστηρίξω την Τσουμελέκα. Όμως δε μπορώ να εξηγήσω πως ξαφνικά από το μηδέν γίναμε ... υπερδύναμη το 2004 και το 2008 πήραμε τα αρχίδια μας.

Το μεγάλο πρόβλημα των  bloggers είναι η αδυναμία πρόσβασης σε πηγές ειδήσεων. Οι bloggers δεν παράγουν ειδήσεις αλλά τις αναπαράγουν και τις σχολιάζουν. Αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό, είδαμε και κάποιους ... αδέκαστους ρεπόρτερ των παραδοσιακών ΜΜΕ πως αξιοποίησαν ειδήσεις, στοιχεία και πληροφορίες γιά να κονομήσουν : Απλά δεν τα δημοσιοποίησαν.

Τα Παίδων (Αγία Σοφία και Αγλαία Κυριάκού) δεν είναι νοσοκομεία. Είναι ο χειρότερος εφιάλτης του κάθε έλληνα γονιού. Είναι η μεγαλύτερη ντροπή του συστήματος υγείας. Ένας σκουπιδοτενεκές παιδιών. Κάθε υποψήφιος υπουργός υγείας πριν αναλάβει θα έπρεπε να ζητά ένα κονδύλι γιά να εκσυγχρονίσει αυτά τα δυό ρημάδια και αν δεν του το δώσουν να μη δέχεται να αναλάβει. Επίσης θα έπρεπε να υπάρχει ένα νοσοκομείο παίδων σε κάθε νομό ώστε να μην αναγκάζονται γονείς από κάθε γωνιά της χώρας να τρέχουν στην Αθήνα. Αλλά θα μου πεις εδώ δεν υπάρχουν παιδίατροι σε μεγάλα νοσοκομεία κι έχεις τέτοιες απαιτήσεις ...

Επιχειρήσεις που οι μετοχές τους αποτελούσαν τα βαριά χαρτιά του δείκτη στο παρελθόν και είχαν βλέψεις γιά επεκτάσεις στην υφήλιο, αυτή τη στιγμή κοστίζουν (οι μετοχές τους) όσο ένα πακέτο τσίχλες (και ούτε), έχουν σβήσει τις μηχανές τους και έχουν βγάλει τους εργαζομένους τους σε διαθεσιμότητα. Έλλειψη παραγγελιών λοιπόν, λόγω της διεθνούς οικονομικής κρίσης. Και γιατί δεν έχουν παραγγελίες : Διότι ο κόσμος δεν έχει χρήματα γιά να καταναλώσει. Και γιατί ο κόσμος δεν έχει χρήματα : Διότι αυτές οι επιχειρήσεις που ετοιμάζονται να απολύσουν κόσμο και να βάλουν λουκέτο δεν δίνουν αυξήσεις στους εργαζομένους τους. Μιά αλυσίδα είναι όλα, κυβερνήσεις και επιχειρήσεις με την τακτική τους να μην δίνουν αυξήσεις στους μισθούς και να σε αναγκάζουν να ζεις με δάνεια, βγάζουν τα μάτια τους με τα ίδια τους τα χέρια. Λεφτά κύριε βιομήχανε δεν έχω γιά να αγοράσω τα προιόντα σου επειδή δεν μου δίνεις λεφτά να τα αγοράσω.

Τα μεγάλα θύματα όμως αυτού του αποτυχημένου οικονομικού μοντέλου είναι οι εργαζόμενοι οι οποίοι βλέπουν την ανεργία να τους χτυπά την πόρτα. Η κυβέρνηση, η αντιπολίτευση (διότι μπορεί να το φορτωθεί) και τα ΜΜΕ αποσιωπούν το μέγεθος του προβλήματος στη χώρα μας και όταν θα δούμε τα πρώτα συσσίτια στις πλατείες τότε μόνο θα καταλάβουμε τι γίνεται γύρω μας.

Μεγάλο θύμα της κρίσης και οι Κωλότριχες : Μάλλον θα με απολύσω ...

ΚΕΝΟ POST

Το ποστ αυτό είναι κενό. Συμβολίζει την απέραντη κενότητα του εσωτερικού μου κόσμου την παρούσα ταύτη στιγμή καθώς και ένα κενό που έχω στο στομάχι. Το κοινό λοιπόν θα αντικρύσει κενό. Το απόλυτο κενό σαν αυτό που προυπήρχε της υπάρξεως των πάντων. Ένα κενό ποστ θα στέκει μέσα στο άπειρο των ποστ της παγκόσμιας ή διαγαλαξιακής αν θέλετε μπλογκόσφαιρας και θα προκαλεί με την κενότητα του.

Ο κενός μου εγκέφαλος δεν θα μπορούσε να παράξει παρά ένα κενό ποστ. Το κενό, η κενότητα, η εκκένωση ενός βόθρου, το κενό ως φιλοσοφική έννοια, η έννοια του κενού στην Κβαντική Φυσική. Υπήρχε και ένα κενό ασφαλείας στον Internet Explorer τον 6 δεν ξέρω αν το βουλώσανε με στουπιά.

Το ποστ αυτό είναι κενό επίσης ως μία ένδειξη διαμαρτυρίας. Μία διαμαρτυρία φλου, χωρίς αντικείμενο και υπόσταση. Μιά κενή διαμαρτυρία. Το κενό αυτό ποστ θα αιωρείται στο κενό, σε κενό αέρος. Θα προκαλεί τους περαστικούς με την κενότητα του οι οποίοι θα αναρωτιούνται γιατί άραγε να είναι κενό. Μερικοί από αυτούς θα κάνουν βουτιά στο κενό αυτό ποστ αλλά απλά θα κάνουν μιά απλή βουτιά στο απλό κενό.

Πάντα υπάρχει ένα άγχος να καλυφθεί το κενό. Το κενό όμως αν το δεις από μία άλλη οπτική γωνιά είναι ένα έργο τέχνης. Ποιός ο λόγος λοιπόν να καλυφθεί σαν μιά άπλυτη ντροπή ; Πάντα είχα αυτή την απορία. Ρωτούσα όλους τους δασκάλους και δασκάλες μου, τους καθηγητές μου, τις καθηγητρίες μου επ΄αυτού αλλά απάντηση δεν έπαιρνα. Πάντα μου έμενε ένα κενό. Και δεν φτάνει που δεν έπαιρνα τις απαντήσεις που ήθελα στα αμείλικτα ερωτήματα μου περί κενού αλλά έπαιρναν οι γονείς μου συστάσεις να με δει ένας καλός ψυχίατρος. Έφυγα από τις αγκάλες του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος με χιλιάδες κενά.

Κενό ποστ λοιπόν γιατί όχι ; Λες και δεν θα το φάει κι αυτό η λήθη και ο αδηφάγος χρόνος που σαρώνει τα πάντα στο πέρασμα του μαζί με τα άλλα τα πλήρη περιεχομένου.

ΝΕΟ POST ΠΡΟΛΑΒΕΤΕ !!!

Βγήκα να πω ένα γειά έτσι γιά να κρατάμε επαφή και γιά να μάθετε ότι είμαι ζωντανός και καλά. Όχι δεν με απήγαγαν Κολομβιανοί αντάρτες απλά όρεξη δεν έχω σήμερα να γράψω, να σατυρίσω, επίσης δεν έχω όρεξη να βλέπω τη Ζαχαρέα στο ALTER.

3η του Σεπτέμβρη σήμερα, συγκίνηση, αναμνήσεις μιάς και ήταν 3η του Σεπτέμβρη του 1855 στην Νεμπράσκα όταν 700 αμερικανοί στρατιώτες υπό τον στρατηγό Γουίλιαμ Χάρνει σφάξανε καμιά εκατοστή Σιού στο Blue Water Creek. Δεν ξεχνιούνται εύκολα αυτά.

Η ώρα λοιπόν είναι 21:35, περίπου δυόμιση ώρες πριν τα μεσάνυχτα όπου συνήθως βγαίνουνε τα φαντάσματα, ο κόμης Δράκουλας, οι νεράιδες, τα ζόμπι και η Λίζα Δουκακάρου. Οι δυνάμεις μου με εγκαταλείπουν τα πόδια μου τρέμουν τα χέρια μου ίσα που μπορούν να πληκτρολογούν αν δείτε κάποια στιγμή το κείμενο αυτό να διακόπτεται απότομα και βίαια να ξέρετε ότι θα έχω πάει να τηλεφωνήσω να μου στείλουνε τρείς πίτες γύρο τζατζίκι-ντομάτα όχι πατάτες-κρε

ΝΕΟ POST

Αυτό εδώ που διαβάζεις αυτή τη στιγμή είναι το νέο ολόφρεσκο post του blog Κωλότριχες. Όταν τελείωσεις την ανάγνωση του θα είσαι σίγουρα σοφότερος αλλαγμένος προς το καλύτερο και έτοιμος γιά ένα νέο ξεκίνημα στη ζωή σου.

Γιά τη συγγραφή του post αυτού δούλεψα μέρα και νύχτα ολημερίς και ολονυχτίς δηλαδή, χάλασα τέσσερα πληκτρολόγια, τρία ποντίκια (το ενα ασύρματο), έκαψα δύο οθόνες μία LCD και μία CRT και κατανάλωσα φαιά ουσία πέραν του ανώτερου επιτρεπομένου ορίου. Κουράστηκα ψυχικά, σωματικά και νοητικά και μάλλον θα ξαναδείτε νέο post του Αγίου Πούτσου ανήμερα (βοήθεια μας).

Διαβάστε λοιπόν το νέο αυτό post, αναλύστε το, συζητήστε το με τους φίλους σας, διαδώστε το στα πέρατα της οικουμένης, εμβαθύνετε στους χαρακτήρες και δικαιολογείτε τις πράξεις τους, όπως στο «Ένα λαμπερό ιδανικό ζευγάρι», όπου ο Σέργιος που είναι ομοφυλόφιλος αναγκάζεται να κάνει ένα γάμο που δεν τον θέλει.

Το νέο λοιπόν αυτό post που αποτελείται από γράμματα κολλημένα το ένα με το άλλο που σχηματίζουν λέξεις και αυτές οι λέξεις τις προτάσεις και οι προτάσεις τις φράσεις και οι φράσεις το post το νέο αυτό post επαναλαμβάνω σε περίπτωση που δεν έχω γίνει κατανοητός, το νέο λοιπόν αυτό post είναι νέο, πλούσιο σε νόημα, βαθύ σε βάθος, πλούσιο σε πολυακόρεστα, φτωχό σε λίπη ταπεινό και καταφρονεμένο.

Ολοκληρώνεται σε λίγο το νέο post του blog, θα μπορείτε να το διαβάσετε σε μερικά δευτερόλεπτα, εγώ να σας ευχαριστήσω γιά την τιμή που θα μου κάνετε να το διαβάσετε, πάω να φάω τώρα κοτόπουλο με πατάτες που έφτιαξε η πεθερούλα μου με τα χεράκια σας. Σας ευχαριστώ.