POST ΧΑΜΗΛΩΝ ΛΙΠΑΡΩΝ

Κούραση Κώστα μου, κούραση. Να φύγει το Πάσχα να φάμε το ζώο και να ξεμπερδεύουμε. Σε καταλαβαίνω απόλυτα Κώστα μου αυτές τις ημέρες που αυξάνεται ο φόρτος της εργασίας μας, σε νοιώθω και σε δικαιολογώ. Αφού κι εσύ Ραφήνα θα την βγάλεις, έτσι έμαθα, δεν έχεις το κουράγιο ούτε γιά μιά γυροβολιά τσάμικο με τα στρατά. Να δούμε τώρα την Αλέκα ποιός θα την ταίσει στο στόμα κοκορέτσι.

Έμαθα γιά την τραγική κατάληξη που είχε η συμμετοχή της ηθοποιού Μαίρης Χρονοπούλου στην καταραμένη ώρα της Γης του σπασαρχίδη ΣΚΑΙ. Η γυναίκα κάηκε συμπούρμπουλη ανάβοντας ένα κερί και φέρει σοβαρά εγκαύματα σε όλο της το σώμα. Λυπάμαι και εξοργίζομαι γιά το γεγονός και όσο περνά ο καιρός και μιλάω με διάφορους συμμετέχοντες στην παπαριά, μένω άφωνος με την μαλακία και αφέλεια που δέρνει μεγάλη μερίδα συμπολιτών μας.

Μεγάλη η επιτυχία του ALPHA να μπει στο κρυσφύγετο του Παλαιοκώστα και να πάρει πλάνα από προβατίσια παιδάκια που έμειναν αμανάτι σε μιά λεκάνη, τις κάλτσες του, το μπάρμπεκιου αλλά και ενός ζευγαριού γυαλιών ηλίου. Εύγε, αλλά εύγε και στον Παλαιοκώστα γιά την επιλογή του Αλεποχωρίου ως καταφύγιο, το οποίο πριν κάτι χρόνια είχα επιλέξει γιά ένα τριήμερο αλλά δεν μπόρεσα να το βρω το γαμημένο και τράβηξα ντουγρού με συνέπεια να βρεθώ κάτω στο Τολό. Άριστη επιλογή. Αν με ξαναστείλεις εκεί, ούτε με GPS δεν το βρίσκω.

Κλείνω το post αυτό με μία επισήμανση : Δύο είναι οι σταθερές αξίες του ελληνικού Πάσχα. Ο οβελίας και ο Σπάρτακος με τον Κερκ Ντάγκλας.

ΤΟ ΣΚΟΥΠΙΔΟΔΕΝΤΡΟ : ΜΙΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΙΑΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΡΟΜΟΥ

Στολίζαμε το δέντρο σήμερα, γιά τα παιδιά μωρέ, να τα βάλουμε στο πνεύμα των εορτών μην τυχόν αύριο μεθαύριο που θα πάνε σχολείο παρουσιάσουν καμιά αντικοινωνική συμπεριφορά σαν τον πατέρα τους που ακούει τη λέξη "γιορτές" και βγάζει καντήλες.

Στολίζαμε που λέτε, αυτά κοιτάγανε ανέκφραστα, βάλαμε μπάλες κάτι μοδάτες από σύρμα, αυτά εκεί ανέκφραστα, βάλαμε ένα χιονάνθρωπο που κουδούναγε, τίποτε αυτά εκεί ανέκφραστα, βάλαμε στην κορυφή ένα αγγελάκι με μαντολίνο, τίποτε καμιά αντίδραση, βάλαμε και ψεύτικο χιόνι, στα τέτοια τους, βάλαμε και έναν Άη Βασίλη της κοκακόλας τον μαιμού, κοιτούσαν σαν να βλέπανε ούφο, βάλαμε και τα λαμπιόνια και τα ανάψαμε, αυτά κοιτούσαν το δέντρο με κάποια υπεροψία.

Ξαφνικά αποσύρθηκαν σε μιά γωνιά και κάτι έλεγαν το ένα στο αυτί του άλλου. Κατόπιν ο μικρός πήγε στο "βαρέλι" που στοιβάζουμε τα παιχνίδια και άρχισε να ψάχνει πετώντας έξω ότι έβρισκε μπροστά του. Κάποια στιγμή κάτι βρήκε το έδειξε στη μικρή και χαμογέλασαν ικανοποιημένα. Εγώ και η γυναίκα μου κοιτάγαμε σα μαλάκες.

Τι είχαν βρει τα κωλόπαιδα ? Ένα playmobile αστυνομικό, τον πήραν και τον κότσαραν κάτω από το δέντρο και όλο ικανοποίηση άρχισαν το χειροκρότημα !

Αποφασίσαμε με τη γυναίκα μου σε μιά δραματική οικεγενειακή σύσκεψη να πάρουμε την τύχη της ανατροφής τους στα χέρια μας και να μην την ξαναφήσουμε ποτέ στο έλεος της τηλεόρασης και του κάθε Κακλαμάνη !

Very Achrista mas !